Stanisława Dziegieć

Stanisława Dziegieć z domu Wróblewska była polską nauczycielką. Urodziła się 29 czerwca 1896 roku w Żyrardowie, gdzie spędziła dzieciństwo. Naukę szkolną przerwała z powodu choroby, a później uczyła się szycia i robót kobiecych. Pracowała w biurze fabrycznym, a po zamknięciu fabryki w 1914 roku uczyła języka niemieckiego i udzielała korepetycji. Następnie ukończyła kurs ochroniarski w Częstochowie i pracowała jako ochroniarka.

W 1919 roku otrzymała nominację na nauczycielkę w szkole powszechnej w Siemkowicach. Złożyła egzaminy nauczycielskie z przedmiotów humanistycznych, matematyczno-fizycznych i metodyczno-pedagogicznych, a w 1927 roku uzyskała status nauczycielki wykwalifikowanej. Po przerwie podjęła ponownie pracę w szkole w Siemkowicach w 1945 roku. Na emeryturę przeszła w 1958 roku. Działała społecznie w Lidze Katolickiej Kobiet i Kole Gospodyń Wiejskich. W 1920 roku poślubiła Wincentego Dziegiecia; mieli dwoje dzieci. W 1976 roku otrzymała Złotą Odznakę ZNP. Zmarła 23 listopada 1988 roku w Łodzi i została pochowana w Siemkowicach.

Na podstawie artykułu „Stanisława Dziegieć” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.