Leon Bączkiewicz

Leon Bączkiewicz urodził się 9 kwietnia 1888 roku w Żyrardowie. Ukończył szkołę realną w Warszawie, a w latach 1905-1908 działał w Polskiej Partii Socjalistycznej. Służbę wojskową rozpoczął w armii Imperium Rosyjskiego, jako żołnierz Legionu Puławskiego. Od 1916 roku służył w Brygadzie Strzelców Polskich, a podczas wojny polsko-bolszewickiej pracował w Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Pełnił między innymi funkcje dowódcy kompanii i batalionu oraz szefa oddziału operacyjnego dywizji. Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną, uzyskując dyplom oficera Sztabu Generalnego. Służył w Korpusie Ochrony Pogranicza, 14 pułku piechoty, Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I i Ministerstwie Spraw Wojskowych. W 1932 roku został mianowany podpułkownikiem, a po 1935 roku przeniesiono go w stan spoczynku. W 1938 roku pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Sekcji Morsko-Kolonialnej Izby Handlowej Polsko-Łacińsko-Amerykańskiej.

Zmarł 27 kwietnia 1960 roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu parafii Matki Bożej Pocieszenia w Żyrardowie.

Na podstawie artykułu „Leon Bączkiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.