Adolf Heidrich

Adolf Zbigniew Heidrich, ekonomista i instruktor harcerski, urodził się 10 listopada 1899 roku w Żyrardowie. Uczył się tam w szkole elementarnej, a następnie w Szkole Technicznej B. Zielowskiego. W 1916 roku wstąpił do 1 Moskiewskiej Drużyny Skautów, a po powrocie do Polski działał w warszawskim ZHP. Kierował 20 Warszawską Drużyną Harcerzy, był członkiem Głównej Kwatery Męskiej, a w 1924 roku został jej naczelnikiem. W 1925 roku otrzymał stopień harcmistrza.

W 1920 roku ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego. Studiował w Szkole Głównej Handlowej, a zawodowo zajmował się organizacją i zarządzaniem przedsiębiorstwami. Podczas okupacji pracował w Sekcji Kontroli Delegatury Rządu na Kraj, używając pseudonimu „Osiński”. Po wojnie był między innymi dyrektorem Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa. W 1950 roku został aresztowany i skazany na siedem lat więzienia; wyszedł w 1954 roku, a w 1957 został zrehabilitowany. Opublikował artykuły z zakresu organizacji i zarządzania, a w 1966 roku obronił doktorat. Zmarł 30 kwietnia 1983 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Adolf Heidrich” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.